دوستان خوبم که اهل موسیقی و هنر هستید سلام .وبلاگ ملودی فیری شامل متن آهنگ ها و ترانه های محلی و سنتی و قدیمی هست.کسانی که اهل موسیقی هستن و دوست دارن با این گونه ترانه ها آشنا بشن ویا نوازنده ویولن سنتور ستار نی و... هستند هم میتونند از این موسیقی ها بهره ببرند.
"مرسی که به وبلاگم اومدید"
"نظر نشه فراموش"
حور و وش و ماه و جبین ماه و جبین ای صنم
من از تو دوری نتوانم دگر از تو صبوری نتوانم دگر عزیز دلم
هر که ترا دیده ز خود دیده ز خود دل برید
رفت ز خود تا که خودت تا که خودت را بدید
من از تو دوری نتوانم دگر از تو صبوری نتوانم عزیز دلم
زلف به رخسارت چو افشان کنی چو افشان کنی چو افشان کنی
حالت جمعی تو پریشان کنی پریشان کنی پریشان کنی
وای (و) به حال دل شیدا دل شیدای من
من از تو دوری نتوانم دگر از تو صبوری نتوانم دگر عزیز دلم
نمیدانم چه در نمیدانم چه در پیمانه کردی جانم
تو لیلی وش مرا دیوانه کردی
جانم جانم دیوانه کردی خدا جانم دیوانه کردی
جانم جانم دیوانه کردی خدا جانم دیوانه کردی جانم
چه شد اندر دل من جا گرفتی مکان در خانه ویران کردی
جانم جانم دیوانه کردی خدا دلم دیوانه کردی
جانم جانم دیوانه کردی خدا دلم دیوانه کردی جانم
ای تو تمنا من ای یار زیبای من مرا مجنون صفت دیوانه کردی
جانم جانم دیوانه کردی خدا دلم دیوانه کردی
جانم جانم دیوانه کردی خدا دلم دیوانه کردی جانم
زدی از هر طرف آتش به جانم خدا
تو لیلی وش مرا دیوانه کردی ای خدا
جانم جانم دیوانه کردی خدا دلم دیوانه کردی
جانم جانم دیوانه کردی خدا جانم دیوانه کردی جانم
ای یار سنگین دلم لعبت خوشکلم سر و پا در دلم
به فقیران نظر شاهانه کردی
جانم جانم شاهانه کردی خدا دلم شاهانه کردی
جانم جانم شاهانه کردی خدا دلم شاهانه کردی جانم
تا بنفشه می دهد (2) طره مشک (و) سای تو (2)
پرده غنچه می درد (2) خنده دلگشای تو (2)
ای گل خوش نسیم من بلبل خویش (و) را مساز
کز سر صدق (و) می کند شب همه شب دعای تو
شب همه شب دعای تو شب همه شب دعای تو شب همه شب دعای تو
خوش چمنی ست (و) عارضت خاصه که در بهار من
حافظ خوش کلام (و) شد مرغ سخن سرای تو (2)
مرغ سخن سرای تو
@ برای مشاهده نت های موسیقی به ادامه مطلب بروید @
ویولن یعنی زندگی،یعنی نوای عشق،یعنی ساز روزهای تنهایی و یعنی...
نوای ویولن روح را جلا میدهد و انسان را به کائنات متصل می کند و
اکسیر زندگی را جاری می سازد...
ویولن ساز زندگی ست...
از نوک مژگان میزنی (۲) تیرم چند تیرم چند تیرم چند
غم عشقت مرا از پای افکند پای افکند پای افکند
چرا میزنی میزنی میزنی میزنی یار؟
چرا میکشی میکشی میکشی میکشی یار؟
تو با تیر نگاهت همه خلق جهان را
همه پیر و جوان را جانم همه پیر و جوان را
از نوک مژگان می زنی (۲) تیرم چند تیرم چند تیرم چند
غم عشقت مرا از پای افکند پای افکند پای افکند
یه روزی رفتم که رفتم رو واست خونده بودم
اون زمونم به خدا تو کار دل مونده بودم (۲)
یه دل اینجا یه دل اونجا اشک حسرت توی چشما
من عزیزم راه دوره دل من سنگه صبوره
روزگار اینجوری خواسته سرنوشتا جورواجوره
دلم آروم نداره دلم آروم نداره
تا می گم غصه نخور دست به زاری میزاره
من عزیزم راه دوره دل من سنگه صبوره
زندگی اینجوری خواسته سرنوشتا جورواجوره
گرچه از جمله عزیزان خودم جدا می شم باز می رم به سوی او اگر نرم فنا میشم
یه دل اینجا یه دل اونجا اشک حسرت توی چشما
دل تا بی تاب نشده اشکا سیلاب نشده خداحافظ خداحافظ
وقتی دل بد میاره گریه حاصل نداره خداحافظ خداحافظ
یه روزی رفتم که رفتم رو واست خونده بودم
اون زمونم به خدا تو کار دل مونده بودم
یه دل اینجا یه دل اونجا اشک حسرت توی چشما (۲)
جمعی ، جمعی به تو مشغول و تو غایب ز زمانه
هر در ، هر در که زنم صاحب آن خانه تویی تو
هر جا ، هر جا که روم بر تو کاشانه تویی تو
تا کی ،
تا کی به تمنای وصال تو یگانه
اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه
بلبل ، بلبل به غزلخوانی و قمری به ترانه
بلبل به غزلخوانی و قمری به ترانه
سر و کمر بسته بالای توست ای عزیزم (۲)
مجمع دلهای پریشان جمع ای حبیب ای طبیبم (۲)
چین سر زلف چلیپای توست ای عزیزم (۲)
ای مه انور لعل تو شکر
از همه بهتر قند مکرر
حبیب من قند مکرر عزیز من قند مکرر لب خندان توست ای عزیز ای حبیبم
قند مکرر لب خندان توست ای عزیزم
گفتم گفتم صنما قبله نما بلکه تو باشی تو باشی تو باشی تو باشی
توی حبیب من وای تویی عزیز من وای (۲)
خیر نبینی که من می سوزم از جفایت که من می سازن (۲)
که بی وفا نبودی پر جور و جفا نبودی (۲)
که مرا از تو جدا می کند خیر نبیند که چه ها می کند
خیر نبیند که چه ها می کند
خونه مادربزرگه هزار تا قصه داره خونه مادر بزرگه شادی و غصه داره
دل وقتی مهربونه شادی میاد به خونه خوشبختی از تو دیوار پر میکشه تو خونه
کنار خونه ما همیشه سبزه زاره دشتاش پر از بوی گل اینجا همش بهاره
خونه مادر بزرگه هزار تا قصه داره خونه مادر بزرگه شادیو غصه داره
دل وقتی مهربونه شادی میاد به خونه خوشبختی از تو دیوار پر میکشه تو خونه
کنار خونه ما همیشه سبزه زاره دشتاش پر از بوی گل اینجا همش بهاره
یه دل میگه نرم نرم
طاقت نداره دلم دلم
بی تو چه کنم
پیش عشق ای زیبا زیبا
خیلی کوچیکه دنیا دنیا
با یاد تو ام هرجا هرجا
ترکت نکنم
سلطان قلبم تو هستی تو هستی
دروازه های دلم را شکستی شکستی
با من پیوستی
یه دل میگه برم برم
یه دل میگه نرم نرم
طاقت نداره دلم دلم
بی تو چه کنم
پیش عشق ای زیبا زیبا
خیلی کوچیکه دنیا دنیا
با یاد تو ام هرجا هرجا
ترکت نکنم
سلطان قلبم تو هستی تو هستی
دروازه های دلم را شکستی شکستی
با من پیوستی
اکنون اگر از تو دورم به هر جا
بر یار دیگر نبندم دلم را
سرشارم از آرزو وتمنا ای یار زیبا
شد هوا سپید ، در اومد خورشید
وقت اون رسید ، که بریم به سحرا
آی نازنین مریم
جان مریم چشماتو وا کن ، منو صداکن
بشیم روونه ، بریم از خونه
شونه به شونه ، به یاد اون روز ها
آی نازنین مریم
باز دوباره صبح شد ، من هنوز بیدارم
کاش میخوابیدم ، تورو خواب میدیدم
خوشه غم ، توی دلم
زده جوونه ، دونه به دونه
دل نمیدونه ، چه کنم با این غم
آی نازنین مریم
بیا رسید وقت درو ، مال منی از پیشم نرو
بیا سر کارمون بریم ، درو کنیم گندومارو
بیا رسید وقت درو ، مال منی از پیشم نرو
بیا سر کارمون بریم ، درو کنیم گندومارو
بیا بیا نازنین مریم
آی نازنین مریم
وای نازنین مریم
باز دوباره صبح شد ، من هنوز بیدارم
کاش میخوابیدم ، تورو خواب میدیدم
خوشه غم ، توی دلم
زده جوونه ، دونه به دونه
دل نمیدونه ، چه کنم با این غم
آی نازنین مریم
پرده غنچه می درد (۲) خنده دلگشای تو (۲)
ای گل خوش نسیم من بلبل خویش (و) را مسوز
گر سر صدق (و) می کند شب همه شب دعای تو
شب همه شب دعای تو شب دعای تو
خوش چمنی ست (و) عارضت خاصه که در بهار من
حافظ خوش کلام (و) شد مرغ سخن سرای تو (۲)
مرغ سخن سرای تو
ز آه شرر این قفس را بر شکن و زیر و زبر کن
بلبل پر بسته ز کنج قفس درآ نغمه آزادی نوع بشر سرا
وز نفسی عرصه این باغ توده را پر شرر کن پر شرر کن
ظلم ظالم جور صیاد آشیانم داده بر باد
ای خدا ای فلک ای طبیعت شام تاریک ما را سحر کن
نو بهار است گل به بهار است ابر چشم ژاله بار است
این قفس چون دل تنگ و بار است
شعله فکن در قفس ای مرغ آتشین دست طبیعت گل عمر مرا مچین
جانب عاشق نگه ای تازه گل از این
بیشتر کن بیشتر کن بیشتر کن
مرغ بی دل شرح هجران مختصر مختصر کن
مختصرکن
من مستم و دیوانه حبیبم (۲) ما را که برد خانه (۲)
دلبر عزیز شوخ و با تمیز برخیز و بریز
زان می که جوان سازد عشقم به تو پردازد (۲)
تو اگه عشوه بر(۲) خسرو (و) از عقب کوه (و) کنی
همچو فرهادو (و) روم (۲) از عقب کوه (و) کنی
تو مگر تو مگر ماه من نکو رویانی تو مگر شاه پری رویانی
دلبر عزیز شوخ و با تمیز برخیز و بریز
زان می که جوان سازد عشقم به تو پردازد (۲)
رفتم در میخانه حبیبم (۲) خوردم دو سه پیمانه (۲)
من مستم و دیوانه حبیبم (۲) ما را که برد خانه (۲)
شرح (و) دهم غم ترا نکته به نکته مو به مو (۲)
از پی دیدن رخت همچو صبا فتاده ام
خانه به خانه در به در کوچه به کوچه کو به کو (۲)
می رود از فراق تو خون دل از دو دیده ام
دجله به دجله یم به یم چشمه به چشمه جو به جو (۲)
تفنگ من کو لیلی جان تفنگ من کو آی تنفنگ من کو لیلی جان تنفگ من کو
بالای پشتی عاشق رو کشتی (۲)
با خون عاشق لیلی جان نامه نوشتی آی با خون عاشق لیلی جان نامه نوشتی
روی چو ماهت تیر نگاهت (۲)
برده دل از من لیلی جان چشم سیاهت عزیزم برده دل از من لیلی جان چشم سیاهت
بالای بومی کفتر پرونی (۲)
شستت بنازم لیلی جان خوب میپرونی آی شستت بنازم لیلی جان خوب میپرونی
هر دم بگردم دره به دره
مانند آهو لیلی جان گم کرده بره آی مانند آهو لیلی جان گم کرده بره
گاهی ز دسته زلفش گاهی ز دسته شانه (۲)
دیشب به یاد روی اش میخواندم این ترانه
از لحظه های دیدار تا قهر بی بهانه (۲)
دل در کمند موی اش افتاده جاودانه (۲)
روزم چو تار موی اش شد ظلمت شبانه (۲)
دیشب دل پریشم تا صبح (و) شکوه میکرد
گاهی ز دست زلفش گاهی ز دسته شانه (۲)
نه دسم بش میرسه بش میرسه نه خوش میافته نه خوش میافته
(مسم مسم مسم تیغت بریده شسم) ۲
بیا بریم قبله کوهی قبله کوهی قالی کنیم فرش قالی کنیم فرش
قوریای سرخ و سفید سرخ و سفید منقلی پرتش منقلی پرتش
(مسم مسم مسم تیغت بریده شسم) ۲
بیا بریم شاه چراغ شاه چراغ عهدی ببندیم عهدی ببندیم
هر کدوم عهد بشکنیم عهد بشکنیم کمر نبندیم کمر نبندیم
(مسم مسم مسم تیغت بریده شسم) ۲
تا به تو دادم دل ودین ای صنم بر همه کس کشته یقین ای صنم
من ز تو دوری نتوانم دگر جانم وز تو صبوری نتوانم دگر
بیا حبیبم بیا طبیبم (۲)
هر که تو را دیده ز خود دل برید رفت (و) ز خود تا که رخت را برید
تیر غمت چون به دل من رسید همچو بگفتم که همه کس شنید
من زتو دوری نتوانم دگر بر همه کس کشته یقین ای صنم
بیا حبیبم بیا طبیبم (۲)
ای نفس زلف تو احیای من چون تویی امروز مسیحای من
خاطر جمع بی تو پریشان کنی وای (و) به حال شیدای من
من ز تو دوری نتوانم دگر جانم وز تو صبوری نتوانم دگر
بیا حبیبم بیا طبیبم (۲)
گر دل من نیاسود از گناه تو بود بیا تا ز سر گنهت گذرم
باز میکنم دست یاری بسویت دراز بیا تا غم خود را با راز و نیاز
ز خاطر ببرم
گر نکند تیر خشمت دلم را هدف به خدا همچون مرغ پر شور و شرر
به سویت بپرم
آنکه او ز غمت دل بندد چو من کیست ناز تو بیش از این بهره چیست
تو الهه نازی در بزمم بنشین من ترا وفا دارم بیا که جز این
نباشد هنرم
این همه بی وفایی ندارد ثمر به خدا اگر از من نگیری خبر
نیابی اثرم
